Müdür Anneden Bir Not:

Bu hikâye, bir çocuğun sessizce fark ettiği fakat yetişkinlerin çoğu zaman göremediği bir şeyi anlatıyor:
Kazanmaktan daha kıymetlisi var hayatta…
“Birlikte olmak, kimseyi geride bırakmamak, kimseyi yenmemek”.

Çocuklarımıza başarıyı, rekabetle değil; iş birliğiyle, merhametle, empatiyle öğretebiliriz.
Bu kitap, okul bahçelerinde, sınıf köşelerinde, kalplerde yeşerecek başka bir oyunun mümkün olduğunu fısıldıyor.

Satranç, düşünmeyi, strateji kurmayı, sabretmeyi öğreten değerli bir oyundur.
Ancak biz bu hikâyede satrancı, çocukların gözünden yeniden kurduk.
Empatiyle, nezaketle, iş birliğiyle…

Çünkü bizce çocukluk, kuralları yeniden yazabilme cesaretidir.

Ben bir müdürüm.
Ama önce anneyim.
Ve biliyorum ki en güzel oyunlar, herkesin gülümsediği oyunlardır.

Sevgiyle,
Müdür Anne