Maviya sıradan bir gezegen değil.
 Burada hisler bir gölge değil, görünür birer varlık.
 Öfke kıvılcımlar saçar, hüzün sis gibi çöker, sevinç gökyüzünü aydınlatır.
 Çünkü burada duygular sadece hissedilmez…
 Görülür. Duyulur. İz bırakır.
 Bir gece yarısı, kadim bir kütüphanenin derinliklerinden kıpkırmızı bir ışık fışkırır.
Sessizliği delen bu çağrı, üç ayrı kalbi birbirine bağlar:
 Ece; rüyalarında bile sorularla dolu bir hayalperest,
 Mine Hanım; kitapların gölgesinde saklı gerçeklerin izleyicisi,
 Barun Dede ise duyguların nabzını dinleyen bir bilgedir.
 Maviya’da hiçbir duygu cezasız kalmaz, hiçbir duygu da bastırılmaz. Bu dünyada her adım, içindeki duygularla birlikte atılır.
 Ve bazen... Bir tek kırık his, tüm gezegenin dengesini değiştirebilir.
 “Gerçek güç, hislerinden kaçmakta değil, onlarla yürümeyi öğrenmektedir.”
 Hisler Gezegeni Maviya, duyguların rehber olduğu, karanlıkla ışığın iç içe geçtiği bir fantastik yolculuğa çağırıyor seni.
 Hazırsan, görünmeyen kapılar aralanıyor….