Büyük gökyüzünde yaşayan küçük bir yıldız…
Oyun oynamayı, gülmeyi, dans etmeyi seven minicik bir ışık.
Bir gün attığı top, Ay Dede’ye çarpar.
Bir başka gün gökyüzünde hiç görmediği kadar parlak bir ışıkla karşılaşır.
Ve sonra korkar…
Çünkü güneş doğduğunda aynada kendini göremez.
Peki ya görünmeyince ne hisseder?
Küçük Yıldız, çocuklara şunu fısıldayan sıcacık bir hikâye:
Bazen parlamadığımızı sansak da,
Bazen ışığımızı göremesek de
Biz hâlâ oradayız.

Anne sesi kadar güvenli,
gökyüzü kadar umutlu bu hikâye.
Çocuklara kendileri olmanın yeterli olduğunu,
büyüklere ise unuttukları bir gerçeği hatırlatıyor:
Işık, görünmediği anlarda da var olmaya devam eder.