Bebek Aslan ve mama önlüğü çok iyi iki arkadaştı.
Birlikte taptaze sebzeler ve meyveler yiyor, oyunlar oynuyorlardı. 
Yedikleri sayesinde Aslan her geçen gün daha da büyüyordu; önlüğü ise üzerini hep temiz tutuyordu.
Zamanla Aslan büyümeye, önlük ise yaşlanmaya başladı. Giderek güçsüzleşen kolları ile Aslan’ın boynunu eskisi gibi güçlü saramıyordu.
Acaba Aslan ve önlük, birlikte geçirdikleri güzel günlerin sonuna mı geliyorlardı?
Yoksa bu durum, ikisi için de yepyeni bir hikâyenin başlangıcı mı olacaktı?
Küçük Önlüğün Büyük Macerası, ileri dönüşümün yanında sıcacık bir arkadaşlığın ve takım ruhunun hikâyesi. 
“Hâlâ küçük bir önlüğüm ama artık büyük bir takımın parçasıyım.”