Kirke’nin çantası diğerlerinden biraz farklıydı. İçine kitaplarını, defterlerini değil; Korku’yu, Endişe’yi ve Üzüntü’yü koymuştu.
Çantayı taşımak artık imkânsız hale geldiğinde neyse ki Kirke’nin öğretmeni yanındaydı.
Ona, duyguların gizlenmek yerine paylaşılabileceğini gösterdi. Böylece Kirke duyguların bulutlar gibi gelip geçici olduğunu öğrendi.
Bazen bir resim çizmek, bazen kuşlara el sallamak, bazen de kocaman bir gülümseme… İşte kalbi hafifletmenin en güzel yolları.
Basit ama derin anlatımıyla bu kitap, küçük okurlara duygularını tanımayı, onları kabul etmeyi ve onlarla baş etmenin yollarını anlatan sıcacık bir hikâye.
Öğretmenler için sınıfta kullanabilecekleri, ebeveynler için ise çocuklarıyla üzerine sohbet edebilecekleri değerli bir kaynaktır da.
Sen de Kirke’nin çantasına göz atmaya hazır mısın?