Huysuz Horoz Hüttürü için ötmek; ne sabahın müjdesi ne de eski bir alışkanlık... Onun için bu, sadece gücünü ve hakimiyetini göstermenin bir yolu. Bahçenin her köşesinde yankılanan sesiyle aslında şunu haykırıyor: "Buranın kralı benim!" Ama Hüttürü bağırdıkça sağırlaşıyor; çevresinde neler olup bittiğini duymayı, görmeyi ve fark etmeyi unutuyor. Oysa dünyayı gerçekten anlayabilmesi için en çok ihtiyaç duyduğu şey, o korktuğu sessizlik.
Peki, işler bir gün tam tersine dönerse ne olur? Hüttürü sessizliğin mucizesini keşfedebilecek mi?