Zeliş, halasının geleceği günü sabırsızlıkla bekler.
Kâğıttan fenerler, masallar ve gülüşlerle dolu bir zamanı…
Birlikte yapılan süs fenerleri, oyunlar ve masallar kısacık bir akşamı unutulmaz kılar.
Ama trenin çuh çuh sesleri yaklaşmaya başladığında, vedanın ayak sesleri de duyulur.
Zeliş, karanlıktan ve vedalardan korksa da;
süs fenerlerinin soluk ışığında yavaş yavaş büyümeyi, özlemi ve umudu öğrenir.
Belki bir gün, halası yine gamzeli gülüşüyle  kapıyı çalar…