Umut, sokaklarda yaşayan 
hiçbir canlının aç kalmasını istemiyordu.
Her gün okula giderken onlar için yemek götürüyordu.
Peki Umut’un tüm sokak hayvanlarını besleyebilmesi mümkün müydü?
Ya okul bahçesinde köpeğe bağıran o çocuğa ne demeliydi?
Adı Rüzgâr mıydı?
Rüzgâr, hayvanları sevmiyor muydu? Üstelik hiç gülmüyordu.
İçindeki sevgi ve merhameti ortaya çıkarmanın bir yolu var mıydı?
Mutlaka olmalıydı.
Çünkü “sevgi” hepimizin içinde vardı.

Psikolog Ceren Karataş’ın kaleminden sevgi, merhamet ve dostluk üzerine gülümseten bir hikâye. Üstelik bu kitapta tek gülümseyen çocuklar değil, can dostlarımız sokak hayvanları da hikâyenin en özel yerinde sizlerle…