SESSİZLİĞİN İÇİNDE DOĞAYI HİSSETMEK

Bazı sesler kulakla değil kalple duyulur. Göktuğ’un hikayesi, sessizliğin içindeki güzelliği fark etmeyi anlatıyor.
Her yağmur damlası, rüzgâr esintisi, her toprak kokusu aslında doğanın melodisidir. Göktuğ bu melodiyi işitemez belki ama kalbiyle hisseder. Çünkü doğa sessizliğin içinde konuşur.
Bu hikâye bize, doğayla empati kurmayı ve farklılıkların ne kadar doğal olduğunu hatırlatır.
Sessizlik bazen bir eksiklik değil, başka bir duyma biçimdir. Göktuğ’un dünyasında her şeyin bir sesi vardır; sadece biraz daha dikkatle, biraz daha sevgiyle duyulur.
Ve Sonunda anlarız ki
“Sessizliğin içinde bile kalp konuşur.”