Bir süt kutusu konuşabilir mi? Eğer ona gerçekten kulak verirsen, evet.
Lila, o sabah çöpe atmak üzere olduğu süt kutusundan gelen sesle durur. Çünkü o kutu, Çöpcan’dır.
Çöpcan’ın anlatacakları, yalnızca çöplerle ve atıklarla ilgili değil; farkındalık, sorumluluk, doğa ve gelecek ile ilgilidir.
Plastik rüzgârda savrulur, kâğıt yağmurda erir, cam kırılır, metal toprağı kirletir… Ama ayrıştırılıp doğru yere giderlerse geri dönüşürler. Oyuncak olur, kitap olur, bardak olur, toprağa can verirler.
Bu hikâye, çocuklara küçük bir seçimin doğa için ne kadar önemli olabileceğini gösterir. Çünkü atıklar doğru yere gidince çöp olmaz.
Yeni bir hayata başlar.