Çilekya, yaprakların arasında saklanmayı seven küçük bir çilekti.

Kendini diğerleri kadar parlak, yeterince güzel ve cesur görmüyordu. Bu yüzden ışığın içine çıkmak yerine gölgede kalmayı seçiyordu...

Ta ki bir gün, küçük bir karşılaşma onun içindeki sesi değiştirmeye başlayana kadar.

Çilekya yavaş yavaş fark etti ki eksik sandığı şeyler, aslında sadece kendine uzaktan bakmasından ibaretti.

Bu sıcak hikâye, çocuklara kendine inanmanın ne demek olduğunu anlatırken; gerçek gücün, başka biri olmakta değil, kendin olabilmekte saklı olduğunu hatırlatıyor.

Çünkü bazen en büyük adım kendine yaklaşmaktır.