BİRLİKTE; Sedef Günaydın ve Gamze Demirel tarafından yazılan, Volkan Akmeşe tarafından resimlenen ve sözcükler kullanılmadan anlatılan bir sessiz kitaptır.
Kitap, başlangıçta kendi dünyasında olan bir çocuğun hikâyesiyle başlar. Hikâyenin ilk bölümünde karakterin teknolojiyle kurduğu ilişki öne çıkar. Ekran aracılığıyla kendi dünyasında zaman geçiren çocuk, anlatının ilerleyen bölümlerinde farklı mekânlar, deneyimler ve olasılıklarla karşılaşmaya başlar. Bu süreç, karakterin giderek kendi dünyasının dışına çıkmasına, çevresiyle ve başka çocuklarla ilişki kurmasına ve sonunda birlikte üretmeye yönelmesine doğru ilerler.
Bu dönüşüm yalnızca olay örgüsü üzerinden değil, kitabın görsel anlatımının kendine özgü olanakları üzerinden de kurulur. Sözcüklerin kullanılmaması, anlatıyı tek bir yoruma bağlamak yerine okura görseller arasındaki ilişkileri kurma ve hikâyenin boşluklarını kendi deneyimi ve hayal gücüyle tamamlama alanı açar.
Bu nedenle görsel anlatıdaki boşluk, eksik bırakılmış bir bölüm değil, okurun anlam üretimine katıldığı aktif bir alan hâline gelir. Okur yalnızca kendisine sunulan görüntüleri takip etmez; görüntüler arasındaki bağlantıları kurar, karakterlerin yaşadıklarını yorumlar ve hikâyenin görünmeyen bölümlerini kendi zihninde tamamlar.
BİRLİKTE’de çocuğun başlangıçta teknolojiyle kurduğu ilişki ile ilerleyen bölümlerde başka çocuklarla kurduğu ilişki arasında da belirgin bir dönüşüm görülür. Karakter, bireysel ve ekran aracılı bir deneyimden; karşılaşmaya, etkileşime ve birlikte üretmeye doğru ilerler. Böylece kitabın temel izleği olan birliktelik, yalnızca anlatılan bir tema olmaktan çıkar ve görsel anlatının yapısı içinde de görünür hâle gelir.