"Bir sabah çok erken vakitte, annem odama geldi, `Sanırım baban öldü` dedi. `Yine mi... ` dediğimi hatırlıyorum. Kalkmak istemiyordum, yorgundum ve yorganın altına girdim. Babamı o kadar kör kütük sarhoş görmüştüm ki, gerçek bir ölüyle kör kütük sarhoş biri arasındaki farkı bilemiyordum. Sonra babam doktordu ve bir doktor ölemezdi. Annem, `Bu seferki gerçek. Hadi kalk` dedi. Kalktım. Odasına gittim. Yatağın yanı başına düşmüş ağzı kan doluydu. Beni azarlamadı, gerçekten ölmüştü, 2008 Prix Femina ödüllü Jean-Louis Fournier`den otobiyografik bir anlatı. Bir çocuğun gözünden kahraman, koruyucu,şakacı,alçakgönüllü sorunlu bir imge: Baba.