Ormanda herkes bir derdin peşindeydi: Tilki daha fazlasını istiyor, kurt yalnızlığa küsmüş, tavşan herkesi kıskanıyor, sincap çifti kavga etmekten fındığın tadını unutmuş, baykuş ise kibrin tepesinde her şeyi bildiğini sanıyordu.
Hiçbiri farkında değildi ki asıl dert, birbirini görememekti.
Ta ki kimsenin ciddiye almadığı ihtiyar kaplumbağa, ormanın en yüksek çınarına tırmanana kadar…
Ne hızı var ne gücü. Tek silahı sabır. Tek söyleyecek sözü: Dinlemek.
Küçük bir fındık yüzünden büyüyen kavgaların, görünmez duvarların, kırılgan barışların ve yüreği yanmış bir bilgenin unutulmaz sözünün romanı:
“Sevgi paylaştıkça artar. Birlik olan asla yenilmez.”
Bu roman, sadece orman sakinlerinin değil, belki biraz hepimizin hikâyesi.