Sana gelmek için kendimden çıktım,
Önce "ben" diyen o kaleyi yıktım.
Haklılık soğuk bir zafermiş meğer,
Ben senin huzuruna boynumu büktüm.
Sahiplik dedikleri, ruhun prangası,
Sevmek; bir misafirin ince duası.
Şahsi hükümlerimden, hırslarımdan geçtim,
Aşk; insanın kendinden vazgeçme davası.
Giyindiğin renkte benim sızım var,
Gittiğin yollarda ortak yazım var.
Bir hakkım varsa eğer senden öte;
Seni mutlu görmekte sonsuz hazzım var.
Fatih değilim ki kalbini alayım,
İzin ver, o kapıda derviş kalayım.
Vazgeçtikçe büyür insan, anladım;
Sen eksilme diye, ben yok olayım..