20. yüzyıl İslam düşüncesinin öncü isimlerinden Muhammed Abduh’un Tevhid Risalesi, fikrî durgunluğun kıskacındaki İslam dünyasını özgün kaynaklarıyla yeniden buluşturmayı amaçlayan temel eserlerdendir.
Geleneksel kelâm tartışmalarının karmaşasından sıyrılarak inanç esaslarını sade ve aklı merkeze alan bir üslupla işleyen bu eser; Allah’ın birliği, vahyin mahiyeti ve insanın irade özgürlüğü gibi temel konuları ele alır.
Malik bin Nebi’nin de vurguladığı üzere bu eser, İbn Haldun’dan bu yana durgunlaşan İslam dünyasında müzmin uykudan uyanışın ilk ciddi çabası ve geniş bir coğrafyada dalga dalga yayılan düşünsel atılımların öncüsü niteliğindedir.
Mezhep taassubundan ve polemikçi kısırlıktan uzak bir anlayışla “selef”in sahih çizgisini çağdaş bir yöntemle harmanlayan Risâletü’t-Tevhîd, hür tefekkürü bir teklif değil, dinin ve varlığın kaçınılmaz bir gereği olarak sunmaktadır.