Şu an bir sineğin günlüğünü okumak üzeresiniz. 

Lütfen, sakince arkanıza yaslanın. 

Rahatlayın.

Etrafınızdaki diğer tüm sesleri kıstığınızdan emin olun. 
Evet, elbette yanlış okumuyorsunuz;

Bu, Sinekçe yazılmış bir günlük. 

Ancak elinizde tuttuğunuz günlüğün, oldukça tuhaf olduğunu şimdiden söylemeliyim size, çünkü henüz yazılırken kitap olan ilk günlük bu!
Bu günlüğün pek sabırsız, eli maşalı bir de editörü var. Olur olmaz yerde sesini duyduğumuz editör; cümleleri daha yazılırken düzeltir, olaylara dahil olur ve yazarın işine biraz karışır.
Ama tuhaflıklar burada bitmez. 
Sayfalar ilerledikçe editörün müdahaleleri azalır, sesi yumuşar ve metnin içinde bir şey belirir: Beklenmedik ve adı konulmamış bir dostluk. 
Bir sinekle, on dokuzunda olduğunu söyleyen yaşlı bir kadının dostluğu...
Feyza Kartopu, Sinek Sekine ve Oldukça Tuhaf Günlüğü’nde, farklı bir teknik kullanarak okurunu, çocuk edebiyatında alışılmışın dışına bir kurguyla karşı karşıya bırakıyor. Yazıya karışan editörün, susarak anlaşan iki canlının ve küçük bir varlığın dünyaya tuttuğu beklenmedik ışığın kitabı...