İçinde kaybolduğumuz kalabalıklar, kapağı hiç açılmamış birer derin roman... Bizlerse aynı yokuşun tırmanan, kendi yangınında kavrulan farklı yolcularıyız.
Bu sayfalar, geçmişin kuruyan dallarını budayıp yeniden yeşermek isteyenlere,
Posta kutusunda bekleyen o ilahi zamanlamaya sabredenlere,
Ve gözünde büyüttüğü dünyalık hırsları dağın en tepesinden bakıp “hiçliğe” uğurlayanlara yazıldı.
Yeryüzüne ağır bir imtihan olmak yerine, başkasının yükünü omuzlayan zarif bir el olabilmek dileğiyle...
Kendi gökyüzünde bir kuş gibi hafiflemek isteyenler için bir şifa reçetesi…