Türkiye`nin demografik yapısı hızla değişiyor. Doğurganlık düşüyor, nüfus yaşlanıyor, aileler dönüşüyor. Bu değişimler yalnızca nüfusun yapısını değil bakımın nasıl örgütlendiğini, kuşakların birbirleriyle ilişkilerini ve aile içindeki sorumlulukları da yeniden şekillendiriyor.
Peki, nüfusun yaşlanması aileyi nasıl dönüştürüyor? Ailedeki dönüşüm yaşlılık deneyimini nasıl etkiliyor? Bakım ve kuşaklar arası dayanışma, değişen demografik koşullarda nasıl yeniden kuruluyor?
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi ile Darülaceze Vakfı iş birliğiyle gerçekleştirilen “Nüfusun Yaşlanması ve Aile” Sempozyumu bildirilerinden oluşan bu kitap, bu soruların izini sürüyor.
Sosyoloji, ekonomi, sosyal politika, tarih ve psikoloji gibi farklı disiplinlerden araştırmacıların katkılarıyla hazırlanan on altı bölüm; yaşlanma ve aileyi birbirinden ayrı değil aynı toplumsal dönüşümün birbirini etkileyen iki boyutu olarak ele alıyor.
Bu kitap; yaşlanmayı yalnızca bireysel bir yaşam evresi olarak değil aileyi, bakımı, kuşaklar arası ilişkileri ve sosyal politikaları yeniden düşünmeyi gerektiren kapsamlı bir toplumsal dönüşüm olarak anlamaya davet ediyor.