Bir gün aynaya baktı.
Yüzünü gördü.
Ama kendini göremedi.
Çünkü insan bir anda kaybolmaz. Kendinden, hayallerinden ve özünden; fark etmeden, sessizce uzaklaşır…
Hayat bazen bizi hep dışarıya bakmaya alıştırır. Onay aramaya, yetişmeye, eksik hissetmeye…
Oysa iyileşme; dış dünyanın gürültüsünü susturup kendi sesini duymaya cesaret ettiğimiz gün başlar. Rotamızı yeniden kendimize çevirdiğimizde, aslında aradığımız yere vardığımızı fark ederiz.
“Bu kitap, yaralarını inkâr etmeden onlarla yaşamayı öğrenen; acılarına teslim olmadan onlardan anlam çıkaran ve sonunda kendi özüne dönen bir kadının yolculuğu. Aynı zamanda kendi yolunu arayan herkese, içindeki sesi yeniden hatırlaması için samimi bir davet…"
Belki bu satırlarda kendi hikâyenizle karşılaşacak, belki de yıllardır susturduğunuz sesinizi yeniden duyacaksınız.
Çünkü iyileşmek bir günde olmuyor.
Ama bir gün oluyor.
“Ben yaralarıyla değil, bilinciyle soyağacını değiştiren kadınım.”