Bir dükkânın önünde durdu Işık. Daha önce dikkatini çekmemişti burası. İçeriye, pek çok eşya ve kutu gelişi güzel bırakılmıştı.

   Karşı duvardaki yazıyı okuyabilmek için alnı-nı cama dayadı. “En Karanlık Geceler Bile Aydınlığa Kavuşur” cümlesini birkaç kez içinden tekrar etti. Her okuyuşunda cümle biraz daha çeldi Işık’ı ken-dine.