“Empati… aslında başkasının gözünden dünyaya bakmak gibi. Birinin üzüldüğünü görünce ‘boş ver’ demek yerine, o üzüntünün kalbine nasıl dokunduğunu hissetmeye çalışmak. Onun yerine ben olsaydım ne hissederdim, diye sormak. Bazen bir tebessümün ardında gizlenen kederi fark etmek, bazen de birinin sevincine kendi sevincimmiş gibi ortak olmak. Empati, ‘yalnız değilsin’ diyebilmenin başka bir yolu gibi geliyor bana. Belki de insanı en çok güçlendiren şey, kendi kalbinin yanında başkasının kalbini de taşıyabilmek.” 
Cemre…