Elvara Ormanı’nda bu kez hiçbir şey eksilmiş gibi görünmez. Taşlar yerindedir, su akmaktadır, közler sakince yanmaktadır. Ama haberler gecikmeye başlar. Kuşların sesi yarıda kalır, yağmurun kokusu dallara ulaşmaz, köklerin çağrısı yukarı çıkamaz.
Seylin, kaybolan hava yolunu bulmak için Morrun, Lunessa ve Varku’yla birlikte ormanın görünmeyen izlerine doğru ilerler.
Bu yolculukta havanın yalnız esmek olmadığını öğrenir. Hava nefes açar. Sesi taşır. Kokuyu ulaştırır. Toprağın, suyun ve ateşin haberini birbirine bağlar. Ama hava da tek başına yeterli değildir.
Toprak ona dayanak olur. Su ona serinlik verir. Ateş ona canlılık katar.
Kayıp Hava Yolu açıldığında Elvara Ormanı’nın son sırrı duyulur. Yaşam, ancak herkes birbirini gerçekten duyduğunda yolunu bulur.