Olur da anlamak istersen canımın acısını,
Çal bir cenaze evinin kapısını.
Merak etme, sorgusuz alırlar içeri zat-ı şahaneni,
Orada gördüğünde feryadını acılı bi’ annenin
Beni hatırla.

Oradan çık, sahile in koşar adım.
Bak teknesi yanaşıyor gariban bir balıkçının,
Eli boş dönüyor, sanki dibi yarılmış koca deryanın.
Bir tek o olmadığını fark ettiğinde denizden umduğunu alamayanın
Beni hatırla.