Evrimsel düşüncenin izlerini, IX. yüzyılın çok yönlü düşünürü Câhız’ın tabiat felsefesinde aramak mümkün müdür?
Bu çalışma, İslam düşünce tarihinin en özgün simalarından biri olan Câhız’ı merkeze alarak canlılar arasındaki hayatta kalma mücadelesini, çevresel dönüşümü ve tabiattaki nizamı derinlemesine inceliyor. İlâhî hikmet ile doğa bilimlerinin kesiştiği noktayı gün yüzüne çıkaran eser, evrim düşüncesinin tarihsel serüvenine ilgi duyanları, Câhız’ın dünyasını sistemli bir bakış açısıyla yeniden keşfetmeye davet ediyor.

“Allah, bazı canlıları bazılarına yaşam kaynağı; bazılarını ise diğerlerine ölüm sebebi kılmıştır.” 
“Her zayıf canlı, kendisinden daha zayıf olanı yemektedir. Her güçlü canlı ise kendisinden daha güçlü olan canlıya yem olmaktadır.” 
“Canlılar hayatta kalmak için kendinden zayıf olanlara tuzak kurup onları avlarlar. Kendilerinden daha güçlü canlılardan kaçınmak için de hileler yaparlar.” 
“Canlılar, ihtiyaçlar veya şartlar gereği hayatta kalmasına yardım edebilecek yöntemler geliştirirler.” 
“Her canlı, yaşamını devam ettirmesine yardımcı olacak besini bilir.” 
“Her şeyin belli bir ölçüsü, yeri, zamanı, yönü ve kanunu vardır.”
— Câhız, Kitâbü’l-Hayevân