İnsan hayatı boyunca bir şeyleri arar. Anlamı, huzuru, kendini...
Ama en büyük yanılgı şudur: Aradığı şeyin bir yerde saklı olduğunu sanır.
Oysa hiçbir şey saklı değildir, sadece görülmemiştir.
Bu kitap boyunca okuyacağın her şey -zihin, benlik, döngüler, farkındalık- seni tek bir gerçeğe yaklaştırır: Sen düşündüğün kişi değilsin.
Ve bu, korkulacak bir şey değil; bu, hayatının en büyük özgürlüğüdür.
Çünkü insan kendini tanıdığını sandığı sürece aynı hayatı yaşamaya devam eder.
Ama kendinden şüphe etmeye başladığında kapılar açılır.
Ve bir gün insan durur... Gerçekten durur.
Artık kaçmaz, suçlamaz, kendini kandırmaz.
Sadece görür.
İlk kez net bir şekilde görür.
Ve işte o an her şey değişir.
İşte bu noktada gerçek özgürlük başlar.
Bir anda değil, bir fark edişle.
Bir çabayla değil, bir bırakışla.
Ve belki de hayatındaki en büyük kırılma şu cümledir:
“Ben, ben sandığım şey değilim.”
İşte bu cümle bir son değil, bir kapıdır.
Ve o kapıdan geçtiğinde geri dönüş yoktur.
Ve şimdi...
Kendine iyi yolculuklar.