"Hayat bir bilinirlikle bir bilinmezlik arası bir yol,
Bir yolcu gemisiyiz, duracak limanı bekleyen...”

Ruhumun derinliklerinde bir yerde beni bekleyen bir sıra, vardı o sıra, o sallandı ben koştum. O derinleştikçe bende arkasından gittim. Gittiğim yolu bilseydim eğer durmam gereken yeri de biliyor olurdum. Ama yol da bu ya bilinmezlik içindeki "beni" bulmamı sağladı. Akışta kaybolmadım hayattaydım ama limanımı arıyordum. Yol beni nereye götürecekti bir fikrim yoktu ben bu yola çıkmaya çoktan karar vermiştim. Ve bu sadece bir Başlangıçtı...