Bir masa. Üç sandalye. İbreleri olmayan bir saat… Ve üçüncü sandalye senin yerin. Zihin Deneyi, Carl Jung ile B. F. Skinner’ı (kurgu figürler) aynı “eşik oda”da karşı karşıya getirirken, okuru da tartışmanın içine çeker: Özgürlük dediğin şey içindeki gölgeyle yüzleşmek mi, yoksa hayatın “kafes”ini yeniden tasarlamak mı? Burada her tanımın bir bedeli var; ayna geciken gölgeleri büyütür, kafes sonuçların mekanğini çıplaklaştırır ve tek bir anahtar iki kilit arasında kalır: değişim hangi kapıdan başlar?  
Bu kitap, “iyi hissettiren” cevaplar vermek için değil; seni, kendi hayatının en rahatsız edici ama en dürüst sorusuyla baş başa bırakmak için yazıldı: Özgürlük bir his mi, bir beceri mi? Jung anlamın karanlık tarafını didiklerken, Skinner sonuçların acı gerçeğini yüzüne çarpar—ve sonunda ikisi de şunu kabul etmek zorunda kalır: Değişim pahalıdır; rahatlık ucuz. Sayfalar ilerledikçe “suç”, “onarım”, “telafi + sınır” gibi kelimeler birer edebî süs olmaktan çıkar, seni doğrudan hedef alır; çünkü finalde cevap değil, bir kapı kalır—ve o kapının önüne çağrılan yine sensin. Bu kitabı satın aldığında bir hikâye değil, bir ayna alırsın: İçinde hem gölgeyi, hem kafesi, hem de anahtarı taşıyacak cesaret var mı?