Takvimler 2018 yılının Aralık ayını gösterirken kitapçı vitrinleri A. M. Celal Şergör’ün Atatürk konulu kitabıyla süslenmiş bulunuyordu: Dâhi Diktatör.
Selanikli Mustafa Atatürk’ün diktatörlüğü kesindi, fakat dâhiliği tartışmalı bir konuydu.
Bununla birlikte, tartışılmaz kesinlikteki tek özelliği diktatörlüğü değildi.
Zamparalığı, diktatörlüğü gibi her türlü tartışmanın üstündeydi.
Çünkü zamparalık, çağdaşlık ve medeniyet (uygarlık) anlamına geliyordu.. 
Ve Selanikli zampara, “En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır” demiş bulunuyordu. 
Zampara Atatürk, tarikatçılık alanındaki bu büyük keşfine, Kâzım Karabekir Paşa’ya söylemiş olduğu “Dini ve namusu olanlar kazanamazlar, fakir kalmaya mahkumdurlar. Onun için önce din ve namus telakkisini kaldırmalıyız” şeklindeki “vecize”siyle açıklık getirmiş bulunuyordu.
Dolayısıyla zamparalık (Atatürk kadar açık sözlü değiliz, namussuzluk yerine zamparalık kelimesini tercih ediyoruz), Türkiye’nin kalkınmasının ve milletin zenginleşmesinin önündeki engellerden birini kaldırmaya yönelik devrimci ve ilerici bir adım olarak değerlendirilebilirdi.
Burada Atatürkizm’in büyük keşfi olarak “Ne kadar zamparalık, o kadar zenginlik” denklemi devreye giriyordu.
Bu açıdan zamparalığın, Celal Şengör tipi tefekkür ve bilimsellik çerçevesinde Atatürk’ün liderliğinin dahiyane bir tezahürü olduğu düşünülebilir.. Aynı şekilde, Selanikli zamparanın, topluma yaşayışıyla örnek olduğu kanaatine varılabilir.
O nedenle, elinizdeki metnin, yetersiz ve mütevazı da olsa, Şengör’ün kitabıyla gerçekleştirmeye çalıştığı “dâhi”lik sondajı ve arama tarama çaabasına yapılmış bir katkı olarak kabul edilmeyi hak ettiğini düşünmekteyiz.