Oğuz Kayra, Zakkum Çiçeğinde Gölgeler’de, şiirini varoluşun temel soruları/sorunları üzerine yoğunlaştırıyor. Henüz ilk dizelerde “çıkıyorum evimden, geliyorum evime, arıyorum evimi” diyerek yaşamın anlam/anlamsızlık çelişkisi üzerinden güçlü bir imge sunuyor. Böylelikle okuru, varlığın ve hiçliğin sonsuz düşünme olanaklarında gizlenen bir arayış ve çağrışım evrenine davet ediyor. “Ve her can, yazıldı işte düşen kanda yer ile zaman arası” dizesiyle biricik ve ama kısacık ömürlerimizin ne denli acınası bir boşluk içinde çırpındığını imliyor. Yer yer tarihsel figürleri ve coğrafi motifleri referans alarak göndermeler de yapan şair, insanın kederle dolu çıkmazlarını -sözcükleri parçalamak ve yok etmek istercesine, daha da önemlisi bunu göze alarak- deşiyor, kanatıyor. Dört bölümden oluşan kitap, şairin 2010’lu yılların başından bugüne yazdığı şiirlerin bir bölümünü kapsıyor.