Zamanın götürdükleri, hayatın bıraktıkları...

Bir Perihan Bülbül geçiyor bu dünyadan... Gençliğinde aynaya her baktığında ışıl ışıl parlayan gözlerini, düzgün hatlara sahip yüzünü, gür ve bakımlı saçlarını görürdü. Çevresindekiler onun güzelliğinden bahsederdi. Ama o, güzelliğini hiçbir zaman kibirle taşımadı. Çünkü asıl değer verdiği şey, hayata kattıklarıydı.

Yıllar geçti. Zaman, ince ince işledi yüzüne. Önce birkaç kırışıklık belirdi, sonra saçlarına beyazlar düştü. Aynadaki görüntüsü değişse de gözlerinin içindeki ışık hep aynı kaldı. Çünkü yılları sadece yaşamadı; onlarla birlikte büyüdü, olgunlaştı, öğrendi ve öğretti. Hayatını dolu dolu yaşadı. Sevdikleriyle gülüp eğlendi, zor zamanlarda güçlü durdu, hatalar yaptı, dersler çıkardı, dostluklar kurdu ve nice güzel anılar biriktirdi.

Şimdi, hayattan tek bir dileği var: Sağlıklı olmak. Çünkü yıllar ona öğretti ki gençlik gelip geçici, güzellik bir gün soluyor, ancak sağlık varsa hayat hâlâ yaşamaya değer. Şimdi yüzündeki çizgiler, yaşanmışlıklarının birer hatırası; saçlarındaki beyazlar, bilgelik nişanı. Aynaya baktığında kendini eski günlerden farklı görse de, içinde hâlâ hayata sıkı sıkıya bağlı o güçlü kadın var.