bir zamanlar annem vardı 
kapımızın merhamet ağacı
başımı göğsüne gömdüğümde 
narçiçekleri açardı evimize 
bağbozumu akşamlarında biraz üzüm kokusu... 
biraz nihaventti babam
gökyüzünden topaç sarkıtırdık dünyaya
tek kanallı radyoda kalan uzak şen günler
toz bulutları...
hiç bulutları...

fazıl say dinledim biraz
metin altıok şiiri okudum denize karşı
sarhoş sarhoş titredi annem ve gece 
kopardım içimin geç çiçeklerini
karantina balıklarına attım 
yıkık bir evin çatısında karşıyaka soluyordu
sokaklar yalnız... 
kediler yalnız...
yapayalnızdı izmir ışıklar içinde