Konjonktürün, siyasal atmosferin, sosyalist harekette vaziyetin olumsuzluğundan bahsetmek çoğunlukla “karamsarlık yaymak” diye yaftalanıp, eleştiriliyor. Hâlbuki karanlıktan söz etmek karamsarlık değil, bir tespit. Tartışma ya da eleştiriler, eğer bu tespitin ne işe yaradığı ve çözümün ne olabileceği noktasında şekillenirse daha anlamlı, verimli bir siyasal alan açılmış olacaktır. 
Öte yandan karamsar olmanın tek başına olumsuz bir konum olmadığını da teslim etmek gerek. Burada olumsuzluk, karanlık tabloyu ezele ve ebede mühürleyerek, bu hâle “özcü” yaklaşarak, aksini mümkün görmeyerek, bundan dolayı da mücadele etmenin bir faydası olmadığı algısını pompalayarak başlar. 
“Faydalı karamsarlık” ise yalnızca güne dair bir tespitten ve “böyle giderse” notuyla yarına dair çıkarımdan ibarettir. Bu açıdan, herhangi bir siyasal karşılığı olmayan, bir boşluk üzerine oturtulmuş, kendiliğinden ve hareketsizlik/eklenme öğütleyen iyimserlikten iyidir.