Hepimizin var ömrün kısalığıyla, bedenin sağlığıyla bir şekilde derdimiz. Haksız da değiliz. Ağaçlar bin yıllar yaşarken ya da bazı hayvanlar yüz yıllar yaşarken neden biçare insan hem bebekliğinde hem de yaşlılığında bakıma muhtaç kalarak aradaki 60 yıl kadar süreyi sağlıklı yaşayabiliyor? 
İnkâr etmeye gerek yok. Kime en az bir ömür daha teklif edilse cazip gelir…
Velev ki gelecekte biyoetik el verdi ve fazladan bir ömür sahibi olduk. Ancak yine yaşlandık ya da bedenimizde beklenmeyen bir hasar gerçekleşti. Hiç sorun değil. Yamanaka faktörleri ve biyoyazıcılar ile beden güvende. İstenmeyen parçanın istenen parça ile kısacık sürede değiştirilebileceği bir geleceğe doğru gidiyoruz. 
Şimdilerde görüyoruz, uzun ömür kavramı zaten algoritma, yapay zekâ, mühendislik gibi desteklerle ilerleyen bir biyoteknoloji alanı oldu artık. Buradan geri dönüş yok. Peki madem dönüş yok bu yoldan, o hâlde biyolojik beden için elde edilemediğini gördüğümüz ölümsüzlük nasıl ele avuca gelecek? Gılgamış gibiler nasıl sevindirilecek? Memento mori’yi hiç takmayan bir ölümsüzlük için var mıdır başka bir yol, insan evladına?
Sorduğumuz soru için şuraya basit görünen ama aslında oldukça zor bir yanıt bırakalım: Şu anda ölümsüzlük için tek yol, dijitalde yürünecekmiş gibi görünüyor.
Süreç ne yol ne de yolcu için kolay. Çok kaza geçirilir bu yolda. Okurlar geçsinler bakalım koltuklarına, açılıyoruz dijital dünyaya.