Bir kadın...
Kendini, geçmişini ve hiçliğini ararken sözcüklerle savaşıyor.
Bir yandan hayata, aşka, çocukluğa, topluma, ölüme kafa tutuyor;
bir yandan da içinde yankılanan binlerce sesi susturmaya çalışıyor.
Her sustuğunda bir parçası eksiliyor, her konuştuğunda bir parçası yanıyor.
Bu kesintisiz akış, bir kadının “ben”le hesaplaşmasının değil,
“ben”den kurtulma çabasının hikâyesi.
Ve o hikâye bittiğinde sahnede değil, içinizde yankılanıyor.
Peki siz hiç sustunuz mu… yoksa hâlâ kendinizi mi oynuyorsunuz?