Engin Geçtan’ın eserleriyle karşılaşmam pandemi günlerinin sessizliğine dayanır. Dünyanın içe kapandığı, zamanın ağırlaştığı o günlerde, Geçtan’ın masalsı ve fantastik anlatı evreni, daralan dünyanın içinde geniş bir nefes aralığı olmuştu. Gerçekliğin giderek daraldığı bir dönemde onun metinleri, zihnimde yepyeni patikalar açıyor, her sayfa başka bir ihtimali fısıldıyordu.
Uzun süren bu iç yolculuğun ardından çalışmanın büyük kısmı tamamlanmıştı. Ancak hayatın beklenmedik kıvrımlarından biri, yaşanan bir hastalık, bu serüveni bir süreliğine durdurdu. Ev–iş–hastane üçgeninde zaman kendi içine kapanırken, Geçtan’ın izini sürdüğüm düşünsel yolculuk da bir anlığına askıda kaldı.
2024 yılıyla birlikte, yarım kalan bu yolculuğa yeniden dönmeye karar verdim. Masanın üzerindeki notlar, kitap kenarlarına düşülmüş satır arası işaretler, sanki beni yeniden çağırıyordu. Böylece çalışmanın eksik sesleri tamamlandı, anlatı kendini yeniden kurdu.
Şimdi elinizde tuttuğunuz bu kitap, bütün bu duraksamaların, başlangıçların ve yeniden başlamaların içinden süzülerek oluştu. Okuyucusuna bir iz, bir ışık, belki de yeni bir yol açması umuduyla…