Hep başlarken sevdalara,
Kaybettik aşkları.
Yitik bir sevdanın gölgesinde,
Büyüdü masumiyet.
…
Biz yok ettik sevdayı,
Biz yok ettik aşkı.
Gönlü mahzen diyarı yaptık,
Umutsuz kelebekler şehrinde.
Oysa tek olan her şey değerliydi,
Yüreğin kirlenmeyen yerinde;
Allah, Anne, Baba, Aşk.
…
Şimdi bitmeyen korkuların,
Kabusların gölgesine uzanırken,
Çocukken yazdığım bir şiirin,
Son mısrasıyla ferahlıyorum;
İnsan sevildiğine aittir.

Edip Biçer