“İnsan, dokunduğu hayatların değil; onu şekillendiren izlerin toplamıdır.”
Bu kitap, bir ömür boyunca insan olmayı öğreten rehberlere yazılmış şiirlerden oluşur.
Ne bir anı kitabıdır ne de estetik bir vitrin.
Bu eser, hatırlamanın ahlâkına dair bir duruştur.
Her şiir, bir teşekkürdür.
Ama yüksek sesle değil.
Sessiz, ağırbaşlı ve sorumluluk taşıyan bir teşekkür…
Sayfalar ilerledikçe okur, yalnız şairin sesini değil; insanlığın ortak vicdanından süzülen başka sesleri de duyar. Edebiyatın, düşüncenin, sanatın ve direnişin farklı damarları, bu kitapta tek bir soruda birleşir: 
“İnsan, kimlerin iziyle insan olur?”
Bu eser, yalnızca bir şiir kitabı değildir.
Aynı zamanda bir insanın, kendisini var eden değerlere karşı unutmamayı seçtiği bir vefa bildirgesidir.