Bu muğlak denizin iç sancısıyım ben 
Dişiliğinden arınmış 
Gövdesi sefer tasına dönmüş 
Yanık bir ormanım taşralarda 
Gecikmeli bir yalnızlık dökülüyor saçlarıma 
Sade ve acımasız 

İnan yüzüme dokunmadım hiç 
Dokunmak için seçmedim bir başkasını 
Kaplumbağalar gibi ağırdı kan dolaşımım 
Ve sızıydı kentin sevgilileri, yaban öpüşleri