Güncel Kur’an çevirileri üzerinden ilahî kelamın semantik özüne tam manasıyla ulaşılabilme imkânı, günümüz metin araştırmalarının temel problematiklerinden birini oluşturmaktadır. Yalnızca lügavî denkliklere dayanan lafzî tercüme eyleminin, ilahî metne içkin olan eşsiz edebî veçheleri, retorik incelikleri ve anlam katmanlarını erek dile aktarmada yetersiz kaldığı açıktır. Son yüzyılda niceliksel bir artış yaşayan meal literatürü karşısında okuru edilgen bir konumdan çıkararak ona analitik ve eleştirel bir okuma yetisi kazandırmak, elinizdeki çalışmanın başlıca metodolojik gayelerindendir.
İlgili metinlerdeki anlam çerçeveleri inşa edilirken salt filolojik imkânlarla yetinilmemesi gerektiği gerçeği; sosyoloji, psikoloji, kelâm ve fıkıh disiplinlerinin epistemolojik verileri eşliğinde yapılan ayet tahlilleri vasıtasıyla temellendirilmektedir. Araştırmanın kavramsal sınırları içerisinde metin-bağlam bütünlüğünün göz ardı edilmesinin doğurduğu fıkhî açmazlar ile modernist ve ideolojik tasavvurların hedef metinde yarattığı anlamsal kırılmalar irdelenmektedir. Bunun yanı sıra, Arap belâgatine özgü kinaye, istiare ve mecaz gibi formların Türkçeye transferi esnasında karşılaşılan ontolojik zorluklar tartışılarak mütercimin bir belâgat âlimi titizliğiyle hareket etmesi lüzumuna dikkat çekilmektedir.
Nihayetinde bu araştırma, Kur’an’ın anlam evrenini yüzeysel bir aktarım faaliyeti olmaktan ziyade tefsir usulü ve çeviribilim perspektifinden derinlikli bir okumaya tabi tutmayı arzulayan akademi dünyası ve ilim yolcuları için temel bir referans kaynağı sunmaktadır.