Öyküler, romanlar, şiirler... ömrümüzün neresinde yer alıyorsa, onlara yansıyan yeme-içme kültürü de aynı yerde boy verdi hep günler solup gitmeden. Bu akşam kuzu kulağı yenecek, radika da. Radika, haşlanacak, limonla, sarmısakla buluşturulacak; öyle meze olup gelecek rakının yanına. Ah, bir de deniz olsaydı önümde; dalgalarıyla bir şeyler söylemeye çalışan deniz! İyot kokusu! Güneş yavaş yavaş evrilmeliydi denize doğru. Bir iki duble rakı içilecek. “Dağlarına bahar gelmiş memleketimin” dizesine kadeh kaldırılacak. Doğanın bu cömertliğine, coşkusuna ben de katılmalıyım elbette.

 Öyküm bu benim
 Neler yaşadım neler
 Herkes bilir mi
 *
 Neler gördüm ben
 Bunu gövdeme sorun
 Gerçek bir masal