İslâm düşüncesinde siyasal otorite, itaat ve meşruiyet meselesini Nisâ sûresi 4/59. âyet çerçevesinde ele alan bu eser, “ulû’l-emr” kavramını kelâmî bir problem olarak sistematik biçimde incelemektedir. Kur’ânî temeller, rivayet tefsirleri ve sahabe uygulamaları birlikte değerlendirilerek, Allah ve Resûlü’ne mutlak itaat ile yöneticilere itaat arasındaki sınırlar, imamet tartışmaları ve mezhebî yaklaşımlar analiz edilmekte; özellikle Ehl-i Sünnet’te geliştirilen “itaatin ma‘siyetle kayıtlı olduğu” anlayışının tarihsel ve teorik arka planı ortaya konulmaktadır.