"Güvercinleri izliyor, sırtına değecek kafası

korkma çocuk!

kuşlar, terk etmez hiçbir yeri

sınırlar insanlara çizili

onların ayakuçlarına, akıl uçlarına

korkunç düşlerine, gıcırdayan dişlerine çizili

renksiz gülüşlerinde sakladıkları kırgın geçmiş

sen söylemiştin

elindeki mısır koçanıyla mızıka çalıyordu adam

yalnızlık gökyüzüne benzer, çocuklar kuşlara

nesneler, neyi görmek istiyorsan ona

korkma çocuk!

kuşlar, terk etmez soğumayan bir şehri"