Türk siyasal ve toplumsal tarihinde aile kurumunun tarihsel sürekliliğini kadın öznesi üzerinden ele alan bu eser, Türkiye Selçuklu Devleti döneminde hanım sultanların hanedan içi ve hanedanlar arası evlilikler yoluyla üstlendikleri diplomatik roller ile bânîlik faaliyetleri çerçevesinde ortaya koydukları kültürel ve kurumsal etkileri analiz etmektedir. Çalışma, tarih yazımında çoğu zaman arka planda kalan kadın figürünün devlet yönetimi ve iktidar ilişkilerindeki belirleyici konumunu görünür kılmayı amaçlamaktadır.
Eski Türk devlet geleneğinde aileyi ifade eden oguş kavramından hareketle Selçuklu hanedan yapısı değerlendirilmiş; hanım sultanların diplomatik ittifakların kurulmasında, toplumsal meşruiyetin güçlendirilmesinde ve şehir ile kültür dokusunun şekillenmesinde etkin aktörler oldukları ortaya konulmuştur. Ayrıca hanedan üyelerinin evlilik ilişkileri ve akrabalık bağları incelenerek kapsamlı bir soy şeceresi oluşturulmuş; böylece Selçuklu iktidar yapısının kadın merkezli boyutu, tarihsel süreklilik perspektifi içinde bütüncül bir yaklaşımla ele alınmıştır.