"çürük şehir ve şu kaç yüz bin yıllık boşluk
her sabah ensemde açan bir kadınla uyanıyor

günaydın sağ elime çivilediğim çocuk İsa
günaydın büyüyen boşluk Tanrısı

derken, kadın iki gül bırakıyor bir kapının önüne
birden elli çeşit yaprak !

pijamaların terli sabah koşusu
cins köpeklerin ağaç altı sabah çişi
sürüyor hala gül kokusu
derken; kerhanenin kadere açılan kapısı
genç külotlarda kupkuru heves
derken ekmek arası ekmek, nasırlar arası eller
toprakta toprak, suda sadece su"