Bir kapı düşün; gece boyunca bile çalsan, üzerinde elbisen yırtık ve yüzün toz toprak içinde olsa dahi, ardından bir el uzanıp seni içeri alan bir kapı. Bin defa gelip bin defa gittiğin halde, bin birinci defa geldiğinde sahibi sana “yine mi?” demediği bir kapı.
İşte tövbe, o kapıdır.
Bu kitap, dokuz yüz yıl önce Bağdat’ın ders kürsülerini bırakıp uzletine çekilmiş bir adamın sesinden, bugün geceleri uykusuyla ıslanan, ama sabah olduğunda yine düşmekten korkan; Bağışlanmak ile bağışlanmamak arasında salınan her kalbe belirtilmiştir. Tövbenin şartlarında, geçmişin taşımanın psikolojisini, küçük günahların gizli tehlikesini, tövbe-i nasûh’un sırrını ve en zor sorunun cevabını bulursun: Bir Bir günah nasıl unutulur?Sen bu kitabı bir defada bitirmek için okumak. Bir bölüm oku, kapat, içine sin. Çünkü tövbe, bir defada okunan bir metin değildir; ömür uzunluğu yeniden yazılan bir mektuptur.
Şimdi gel, kapının önünde durmayı bırak. İçeri gir. Sofra kurulmuş, lambalar yakılmış, ev sahibi seni bekliyor.