Dr. Servet Yılmazer,  Toprağa Düşen Damla adlı kitabında, hece vezniyle serbest vezin arasında sentez bir şiirin izini sürüyor. Serbest vezne yakın duran şiirlerinde bile halk edebiyatının zengin kafiye dağarcığından devraldığı müzikli sesi terk etmiyor Yılmazer. Doğa figürleri, memleket sevgisi, tarih bilincine sahip çıkış, aşk ve özlem gibi temalara yer verdiği şiirinde, sık sık doğa metaforlarına ve yaşam kesitlerine göndermeler yapıyor.

İç ve dış uyakların zenginliği şiirleri müziğe yaklaştırırken, besteye hazır bir şiir yapısı da sunuyor.
Yılmazer şiiri yormadan duygu ve düşüncelerini ağdalı imgenin dolambaçlı yollarında yıpratmadan yediriyor şiirlerine. Bu bakımdan onun şiiri kolay alımlanan, lirizmini hemencecik ele veren, Anadolu’nun kadim kültürel birikimine yaslanan bir dünyanın şiiri olarak da okunabilir.

Fatma Aras