Tevhid, yalnızca Allahu Tealâ`nın birliğini kabul etmek değil; bütün varlığın, kudretin, fayda ve zararın nihayetinde O`nun iradesiyle gerçekleştiğini kalp ile tasdik etmektir. Tevekkül ise bu imanın hayata yansıması, kulun sebeplere başvururken kalbini sebeplere değil yalnızca Rabbine bağlamasıdır. İmam Gazâlî bu eserinde, tevekkülün yakin sahiplerine mahsus yüksek bir makam olduğunu açıklarken onun temelini tevhid inancında görür. Kul, rızık, sağlık, güvenlik ve geleceğe dair kaygılarında Allahu Tealâ`ya güvenmedikçe gerçek tevekkülün huzuruna erişemez. Eserde tevekkülün fazileti; sahabe ve alimlerden nakledilen sözlerle ele alınmakta, ardından tevhidin hakikati ve tevekkül edenlerin hâlleri açıklanmaktadır. Aile geçindirmek, malı korumak, korkulardan emin olmak, hastalıkları tedavi etmeye çalışmak gibi günlük hayatın içinden meseleler de tevekkül ölçüsü çerçevesinde değerlendirilmektedir. Tevhid ve Tevekkül, insanı kaygıların esaretinden kurtarıp Rabbine güvenmeye çağıran; sebepler dünyasında yaşarken kalbi Allahu Tealâ`ya bağlamanın yolunu gösteren kıymetli bir rehberdir.