İnsan, çağın bitmeyen gürültüsü içinde kendi sesini duyabilir mi? Teknolojinin, tüketimin ve yabancılaşmanın kuşattığı bir dünyada şiir hâlâ ruh için bir çıkış yolu olabilir mi?

Sus Çağı, modern insanın anlam ve hakikat arayışını şiir, felsefe, mitoloji ve tasavvufun ortak ufkunda ele alıyor. Nefisten kalbe, çokluktan Bir’e, ölüm korkusundan ölümsüzlük düşüncesine uzanan şiirler; okuru kendini tanımaya, içindeki putlarla yüzleşmeye ve varlığa sevgiyle bakmaya çağırıyor.

Mehmet Kasım Özgen, sözün çoğaldığı fakat anlamın giderek sustuğu bir çağda; nefesi, semayı, aşkı ve irfanı ruhsal bir direniş imkânına dönüştürüyor. Çünkü şiir yalnızca söylenen değil, yaşanan; tasavvuf ise dünyadan kaçış değil, insanın kendisine ve hayata doğru çıktığı zorlu bir yolculuktur.

Sus Çağı, çağın gürültüsüne karşı sessizliğin içinden yükselen bir söz…
İnsanı yeniden kalbine, zamana ve hakikate çağıran şiirsel bir yolculuk.