Yirmi sekiz yıla sığan kısa yaşam serüveniyle dikkat çeken Riyad Salih el-Huseyn’in sesi 2011’de başlayan Suriye savaşının ilk yıllarında duvarlara yazılan sloganlar arasında, trajik ölümünden otuz yıl kadar sonra yeniden gündeme geldi. On üç yaşındayken yanlış tedavi sonucunda işitme duyusunu ve büyük ölçüde konuşma yetisini yitirmiş olan Riyad Salih yaşamı boyunca çevresiyle sadece kâğıt kalem ve zorlukla çıkardığı seslerle iletişim kurdu. Örgün eğitim almamasına karşın bütünüyle özgür tavrı, gündelik hayatla şiir arasındaki sınırları kaldıran yaşama biçimi ve yenilikçi duruşuyla erken yaşlarda Arap şiirinin simge isimlerinden biri hâline geldi. Riyad’ın güçsüz ve “baştan yenilmiş” sıradan insan iradesinin karmaşasını irdeleyen şiirleri kimi eleştirmenlere göre “André Breton ve César Vallejo’dan süzülen sürrealist kalıtın” kişisel bir sese dönüşmüş hâlidir. Şairin dört kitabından derlenmiş şiirlerden oluşan Su Gibi Sade Kurşun Gibi Kesin aradan geçen kırk yılı aşkın zamana karşın iyi şiirin bir mucizesi olarak Riyad Salih el-Huseyn’in sesini bugünlere taşıyor. Evrensel şiirin büyük umudunun ölüm karşısındaki güçlü direncine yaşayan bir kanıt.